Nike Nike Pegasus 42

Domyślny but do biegania ostatnich dwóch dekad, a w 2026 roku uczciwy opis brzmi: "bezpieczny, trwały, nieekscytujący i często za pół ceny".

RunRepeat ocenił go na 80 na 100 "Good" — najniżej spośród ośmiu butów tutaj — ze szczegółowym wnioskiem, że nowa, przechodząca przez całą długość jednostka Air Zoom "niewiele wnosi z punktu widzenia osiągów, przez co jazda pozostaje znajoma, a nie ekscytująca".

Ale spójrz, czego faktycznie potrzebuje początkujący. Oddychalność zmierzono na 87 na 100 i opisano jako wyróżniającą się, ustępującą tylko Hoce. Podeszwa to 2,6 mm gumy w układzie trzystrefowym, z gumą o wysokiej odporności na ścieranie na obwodzie, a test Dremela wykazał zaledwie 0,8 mm ścierania — znakomicie. A cena rynkowa zaczyna się od około 320 zł wobec 598 zł ceny sugerowanej, czyli blisko połowy.

Masa laboratoryjna to 286 g wobec deklarowanych przez markę 297 g. Zmierzona wysokość podeszwy 36,0 / 22,0 mm daje drop 14,0 mm wobec deklarowanych 10 mm — największa rozbieżność między pomiarem a deklaracją w tym rankingu po Asicsie. Pianka ReactX ma 37,6 AC, czyli dokładnie w okolicy średniej laboratoryjnej: ani miękka, ani twarda.

Sztywność skrętna to 12,1 Nm, czyli but elastyczny, przy sztywności zapiętka 4 na 5. Przodostopie ma 72,3 mm, czyli środek stawki. Niemiecka strona Nike oferuje szerokości normal i wide — lepsza dostępność szerokości w Europie niż u większości tutaj.

Argument za jest prosty: trwały, oddychający, gruntownie sprawdzony but treningowy w mocnej przecenie. Argument przeciw jest taki, że za 235 zł więcej możesz mieć Pumę o 44 g lżejszą i z lepszą mieszanką podeszwy, a za 256 zł więcej Brooksa, którego możesz zwrócić po tym, jak w nim pobiegasz.