Siemens Siemens iQ500 SN65ZX49CE

Ta maszyna jest najjaśniejszą ilustracją tezy, że półka cenowa marki i sztandarowa technologia nie idą w parze z etykietą energetyczną. To urządzenie z metką premium, kompletnie wyposażone, z najmocniej reklamowanym systemem suszenia na rynku — i ma klasę C przy 75 kWh na 100 cykli, czyli najwyższą liczbę spośród wszystkich maszyn tutaj, kosztując w eksploatacji mniej więcej 73 zł rocznie więcej niż Bosch Serie 6 za 2900 zł, lepszy o dwie klasy energetyczne.

Wyposażenie jest naprawdę dobre. Osiem programów, szuflada na sztućce varioSchublade, glassZone w górnym koszu, aquaStop z gwarancją Siemensa od szkód wodnych, Home Connect oraz program Silence schodzący do 40 dB(A) — w tym trybie cichszy niż wszystko tutaj poza AEG. Sztandarową funkcją jest suszenie zeolitowe z wymiennikiem ciepła.

Numer rejestracji EPREL to 251044, uderzająco niska wartość, która wskazuje na wczesną rejestrację i starszą platformę. Zużycie wody 9,5 litra i cykl eco na 3 godziny 55 minut są niczym szczególnym.

Zwróć uwagę, co stało się z Siemensem w innych miejscach gamy. iQ300 SN63EX02BD — model o niższym numerze — ma klasę A przy 54 kWh i zdobył nagrodę ETM Testmagazin za stosunek ceny do jakości w numerze 2/2026 z wynikiem 94,1%. Jego cena katalogowa 4270 zł czyni go słabą ofertą wobec AEG, a deklaruje tylko 13 kompletów naczyń, ale pokazuje, że Siemens buduje maszyny klasy A. Ta do nich nie należy.

Dwa serwisy agregujące publikują dla tego modelu sprzeczne oceny przypisywane Stiftung Warentest — 2,3 na jednym, 2,1 na drugim. Żadnej nie dało się zweryfikować w test.de, więc nie użyliśmy ani jednej.

Kup ją, jeśli konkretnie chcesz suszenia zeolitowego i trybu cichego 40 dB od Siemensa. Nie kupuj jej, licząc na oszczędność: według naszego rachunku jest najdroższa w eksploatacji tutaj, około 305 zł rocznie.